ACNES

Zorgverleners

Interview met chirurg Jeroen Heemskerk

In welk ziekenhuis bent u werkzaam?

Laurentius Ziekenhuis Roermond

 

Hoelang beoefent u uw beroep uit?

Circa 10 jaar

 

Wat is uw aandachtsgebied?

Abdominale (buik en buikwand) chirurgie, minimale invasieve technieken.

 

Sinds wanneer bent u in aanraking gekomen met ACNES patiënten?

Tijdens mijn opleiding in de regio Maastricht tot en met Eindhoven. Ondanks de meest nauwkeurige scans en meest ingewikkelde bloedonderzoeken blijven er patiënten met ernstige, invaliderend klachten, waarvan je er de vinger maar niet achter krijgt wat ze hebben. Sommigen belanden bij de internist met de diagnose “spastische dikke darm”, anderen bij de psychiater “omdat het tussen de oren zit”. Het viel me op dat de uiteindelijk gestelde diagnose vaak meer afhankelijk leek van de behandelend arts, dan van de patiënt. Een significant aantal van deze patiënten lijkt uiteindelijk toch een anatomische afwijking te hebben die soms goed behandelbaar is met een relatief eenvoudige ingreep. Het kan echter uitermate moeilijk zijn om de juiste diagnose te stellen.

 

Ziet u een toenemende stroom aan ACNES patiënten?

Ja, er lijkt zeker een toename te zijn aan ACNES patiënten. Ik geloof niet dat ik een significante toename van het ziektebeeld kan verklaren. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het gaat om een betere herkenning van patiënten door betere bewustwording bij verwijzers. In onze regio heeft het Maxima Medisch Centrum een belangrijke rol gespeeld in het ontwikkelen van een “awareness” bij patiënten en artsen. Dat past ook in de maatschappelijke ontwikkeling dat we allemaal meer zijn gaan kijken naar kwaliteit van leven en naar betere behandeling van de klachten van patiënten in plaats van het behandelen van ziektebeelden. Ook bij de behandeling van liesbreuk of darmkanker zien we iets soortgelijks. Niet het voorkómen van een recidief is zaligmakend, maar optimale kwaliteit van leven moet het streven zijn. Wat dat betreft hebben we toch wat bereikt sinds Einstein schreef : “Perfection of means and confusion of goals seem to characterize our age”.

 

Hoe kijkt u aan tegen de aandoening ACNES?

ACNES is één van de moeilijkste en meest uitdagende ziektebeelden van ons vak. Het is niet te zien met het blote oog en niet aan te tonen met bloedtests, een scan of een röntgenfoto. Dat maakt het ongrijpbaar, soms onbegrijpelijk en regelmatig ook frustrerend voor patiënten, betrokkenen en behandelaars. Dit ontslaat ons echter niet van onze plicht om een patiënt en zijn klachten serieus te nemen, en te streven naar een oplossing voor de klachten.

 

Wat is uw rol wanneer ACNES patiënten bij u langs komen?

In de eerste is het mijn taak om zorgvuldig te luisteren en te onderzoeken of er wel sprake lijkt te zijn van ACNES. De groep patiënten met onbegrepen buikpijn is groot, en bestaat waarschijnlijk uit een heterogene groep met allerlei verschillende mensen met verschillende oorzaken voor buikpijn. De kunst om precies die patiënten er uit te pikken die baat hebben bij ACNES behandeling, is niet eenvoudig maar wel cruciaal voor het behalen van een goed resultaat.

 

Wat is de behandeling die u de patiënten aanbied?

In de eerste plaats proberen we met een injectie met pijnstilling de beknelde zenuw te blokkeren. Dit kan zowel dienen als test om te bezien of de diagnose klopt, als een behandeling met soms een zeer langdurig succes.

Bij patiënten met een positieve test (of anderszins zeer hoge verdenking op ACNES), maar geen goed langdurig effect van injecties, kan een operatie worden overwogen om de zenuw door te snijden.

 

Wat vindt u dat er moet veranderen ter verbetering voor de toekomstige en huidige ACNES patiënten?

In de eerste plaats moet de bekendheid vergroot worden. Patiënten lopen vaak al jaren met klachten voordat de diagnose voor het eerst wordt overwogen. De frustratie van jaren onverklaarde buikpijn en het onbegrip bij vrienden, familie en werkgever kunnen desastreuze gevolgen hebben, zeker als er wordt gesuggereerd dat “het wel tussen de oren zal zitten”. De behandeling staat en valt met tijdige herkenning en erkenning.

 

Wat vindt u van het initiatief dat er een stichting voor ACNES is opgericht?

Ik vind het een erg goed initiatief dat er een stichting wordt opgericht voor patiënten met zo een lastig en soms invaliderend ziektebeeld. Er is nog een wereld te winnen.

 

Wat hoopt u dat de stichting zal gaan betekenen voor ACNES patiënten?

Ik hoop dat de stichting de bekendheid onder patiënten en behandelaars zal vergroten. Scholing voor patiënten en zorgprofessionals lijkt een potentieel zinvolle activiteit. Te denken valt aan het benaderen van huisartsen en van specialisten die nu regelmatig patiënten met aspecifieke buikpijn behandelen zonder een evidente aanwijsbare diagnose, zoals pijnartsen, MDL artsen, internisten en chirurgen. Ook het ondersteunen van onderzoek naar andere behandelmethoden (zoals minimaal invasieve operatietechnieken)  lijkt mij zeer welkom.